SCHMEETS media webring blog

SCHMEETS media webring blog

Amusement puur

Alle leuke dingen in een blogje.

‘Vrije energie’

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Mon, September 13, 2010 22:08:23
Een energiebron die onuitputtelijk is, vrijwel gratis en milieuvriendelijk…. Een utopie? Volgens de gangbare natuurkundige wetten wel. Maar wat als deze wetten niet onder alle omstandigheden zouden blijken te gelden?



Door de menselijke geschiedenis heen zijn er steeds mensen geweest die geprobeerd hebben de energie die de natuur laat groeien te gebruiken voor de aandrijving van mechanieken. Deze droom leefde weer op in het Wenen van rond de eeuwwisseling—1900. Verschillende uitvinders claimden apparaten te hebben uitgevonden die aangedreven werden door een nieuwe, nog onbekende, energiebron. Daarmee betraden ze een smalle, met talloze obstakels bezaaide weg. Een weg die weliswaar door overwoekering aan het zicht onttrokken is, maar nog altijd open voor ons ligt….

Natuurmens Viktor Schauberger
Een van deze uitvinders was de Oostenrijker Viktor Schauberger (1875-1958). Geboren in een familie van boswachters ontwikkelde hij een grote liefde voor de natuur. In het bijzonder voor het water. Uren kon hij bij een beek zitten dagdromen zonder ook maar een seconde verveeld te raken. Ook zijn scherpe intuïtie had hij klaarblijkelijk geërfd van zijn familie. Op een dag, zittend bij een beek, ontdekte hij dat hij zijn bewustzijn mee kon laten gaan met het water. Het verliet weliswaar zijn lichaam, maar bij terugkeer kon hij zich de diepe inzichten die het buiten het lichaam opgedaan had nog levendig herinneren. Toen zijn vader wilde dat hij, net als zijn broers, bosbouw zou gaan studeren in Wenen, weigerde Viktor pertinent. Hij wilde niet door stimulatie van het intellect zijn intuïtieve gaven verliezen. In plaats daarvan bezocht hij de middelbare bosbouwschool waar intellectuele pretenties geen rol speelden en waar hij veel tijd kon doorbrengen in zijn geliefde bos. Deze droom werd ruw verstoord door de Eerste Wereldoorlog. Vier lange, surrealistische jaren vocht de jonge man als kannonnist aan vier fronten. Meerdere malen was het zijn scherpe intuïtie die hem zijn leven redde. Desondanks zorgde een slag van het lot ervoor dat hij, net voor het einde van de oorlog, ernstig gewond raakte aan zijn been. Al hinkende keerde hij huiswaarts, waar zijn vrouw en zoon Walter op hem wachtten. Op het prachtige, uitgestrekte landgoed van de Duitse vorst Adolf von Schaumburg-Lippe, vond hij een baan als boswachter. Het was in deze ongerepte bossen dat het ‘wonder’ geschiedde dat zijn leven voorgoed zou veranderen. Op een koude winterochtend, baande de boswachter zich een weg door de hoge sneeuw. Hij wilde een fasant volgen naar zijn paringsgrond. Daarbij vond hij een ijskoude, snelstromende bergbeek op zijn pad. Op een ondiepe plek zette hij zijn stok in het water, klaar om de sprong te wagen, toen hij ineens vanuit zijn ooghoek pijlsnel iets weg zag schieten. Stroomopwaarts….. Geïntrigeerd bleef hij staan. Na enkele minuten kwam de vis, want dat was het, weer terug, zette zijn bek open en bleef roerloos stilstaan in het wild kolkende water. “Hoe kan deze vis zo perfect stilstaan in dit wilde water? Hoe is het deze vis überhaupt gelukt de 60 meter hoge waterval op te zwemmen?”, vroeg hij zich verwonderd af. Diep in gedachten verzonken klouterde hij naar beneden, waar de maanbeschenen waterval als vloeibaar metaal in het bassin stortte. Hij zag hoe zich hier vele forellen verzameld hadden, op weg naar de bron om te paren. Plots verscheen er een grote forel die de anderen verjoeg en in ellipsvormige banen rond de waterstraal begon te cirkelen. Ineens werd de vis als door een onzichtbare hand opgetild en verdween in het midden van de straal. Enkele ogenblikken leek de vis verdwenen. Toen zag de boswachter hem bovenaan met een sierlijke boog over de rotswand springen. Met een zwiepert van zijn staart was hij verdwenen….. Verbouwereerd bleef de boswachter achter. “Welke kracht op aarde kan dit bewerkstelligd hebben?”, vroeg hij zich ontdaan af. Toen hem niets te binnen wilde schieten, nam hij zich voor zijn licht op te steken bij de wetenschappers. Een tijd lang was hij regelmatig te vinden in de universiteitsbibliotheek. Hij doorzocht de wetenschappelijke werken van alle bekende en minder bekende wetenschappers, maar kon geen enkele referentie vinden aan het ‘forelfenomeen’. Alchemistische werken en verhalen over de wonderbaarlijke genezingen met magnetisch geladen water door Anton Mezmer, gaven hem echter weldegelijk clous. Langzaam aan raakte hij ervan overtuigd dat er een magnetische kracht in het water schuilt, die de vis als een magneet omhoog kan zuigen. Hij begon te dromen van een compleet andersoortige techniek die de door hem zo genoemde ‘forelkracht’ zou gebruiken.

De wet van Archimedes geschonden
Het apparaat dat de boswachter in één klap beroemd maakte, was de zogenaamde ‘houtbaan’ uit 1924. Een kunstmatige beek waarmee Schauberger de transportkosten van versgekapt hout tot maar één tiende wist terug te brengen. Op onnavolgbare wijze liet hij zware stammen van wel 60 cm dikte op een laagje ‘geïmplodeerd’ water van maar 20 cm drijven. Uit zijn visioenen wist hij dat het water zich door te meanderen oplaadt met een natuurlijke vorm van magnetisme. Deze magnetische kracht trekt de watermoleculen naar elkaar toe en maakt het water zo dichter en draagkrachtiger. Toen de baan tegen alle verwachtingen in bleek te werken, stonden de spottende ingenieurs met hun wet van Archimedes, plots met een mond vol tanden. Volgens deze wet en ook de tweede ‘wet van behoud van energie’ had deze transportbaan nooit kunnen functioneren. Anders dan de academici aarzelden de politici geen moment om de boswachter voor hun karretje te spannen. Het was 1924, crisis, en Oostenrijk had hard geld nodig. De ministerpresident bood hem een post aan als ‘adviseur transportbanen’ op het ministerie van Bosbouw. De ongestudeerde boswachter besloot zijn huid zo duur mogelijk te verkopen. Hij bedong een vierdubbel adviseursloon, uitbetaald in goudstukken. Na een snelle rekensom stemde de minister hier mee in. Deze zet viel echter niet goed bij de hoog opgeleide ambtenaren op het ministerie. Ze waren diep beledigd. Er volgden zelfs stakingen. De minister bleef echter achter zijn adviseur staan. Een rechtszaak over zijn ‘onrechtmatige’ loon maakte uiteindelijk een einde aan de politieke loopbaan van de boswachter. Deze was er blij om toe. Hij sloot een deal met het grootste bouwbedrijf van Wenen en bood zijn banen in het vervolg aan tegen commerciële prijzen. De minister kon niet anders dan deze zet accepteren. Kortstondig werd de boswachter een rijk man. De geldontwaarding speelde echter ook hem parten. In totaal bouwde Viktor Schauberger 14 transportbanen. Niet alleen in Oostenrijk, maar ook in Bulgarije, Bosnië en Tschecho-Slowakijë. Hoe werkten de banen? Zelfs een bekende waterbouwkundig professor, die door de regering op onderzoek uit was gestuurd, kon er niet echt achter komen. Uiteindelijk leerde de man echter begrijpen dat de boswachter door het water in bepaalde bewegingen te brengen magnetisme in het water opwekte dat de atoombindingen versterkte en het water zo hechter en draagkrachtiger maakte.

Op bezoek bij koning Boris
In 1929 had Viktor Schauberger een onderhoud met de koning van Bulgarije alwaar hij houtbanen bouwde. In dit gesprek waarschuwde de boswachter de koning voor misbruik van de houtbanen. Kaalkap zou, zo zei de boswachter, uiteindelijk zelfs de voedselproductie in gevaar kunnen brengen. “Het bos is de wieg van het water. Bos betekent leven—woestijn betekent dood”, vatte de boswachter zijn punt kernachtig samen. Daarop verzocht de geschrokken koning hem de drastisch gedaalde voedselproductie in het noorden van het land te onderzoeken. Inderdaad bleek de landbouwproductie in het bosrijke noorden sterk gedaald ten opzichte van het uitgedroogde zuiden. Zijn intuïtie zei hem dat dit kwam door de mechanisatie van de landbouw en het vervangen van de traditionele houten ploegen door ijzeren ploegen; getrokken door zware stoomtractoren. “IJzer is een magnetisch metaal”, zei hij bij zichzelf, “dat de natuurlijke magnetische spanning van het grondwater ontlaadt. Het water stijgt daardoor niet krachtig genoeg meer omhoog tot in de uiterste toppen van de planten”. Hij adviseerde de koning daarom proeven te doen met niet-magnetische koperen of bronzen landbouwwerktuigen. Zoiets absurds kon de koning echter onmogelijk aan zijn regering en zijn adviseurs verkopen. Ze zouden hem nog ontoerekenigsvatbaar verklaren!

De Implosie van water
De boswachter raakte steeds meer gedesillusioneerd in zijn houtbanen, omdat ze niet tot een meer verantwoordelijke vorm van bosbouw leidden. In tegendeel….. Vastbesloten het geheim van het water te ontraadselen, toog hij wederom naar de universiteitsbibliotheek. Stapels belangrijke wetenschappelijke werken las hij; van Einstein tot Max Planck. Daarbij stuitte hij min of meer toevallig op het werk van de Duitse natuurkundige Lennard die de beruchte, mysterieuze ‘watervalelektriciteit’ onderzocht had. De spanning van het water had deze vastgesteld met een zogenaamde ‘Kelvin-generator’. Opgewonden bouwde Schauberger de Kelvin-generator na met een vriend, doctor Winter. Het resultaat was verbluffend. Ze maten onverwacht grote elektrische spanningen en vergaapten zich aan onbekende magnetische lichtverschijnselen. “Het enige wat men hoeft te doen is water in de juiste beweging te brengen!”, zei de boswachter tegen doctor Winter. “En die beweging is niet recht, maar krom!…… Het water moet kunnen meanderen en kolken, anders sterft het, net zoals uiteindelijk zijn consument.” Schauberger merkte op dat waar nieuwe ijzeren waterleidingen aangelegd werden in Wenen, het aantal kankergevallen significant toenam. Om het probleem bij de wortels aan te pakken ontwikkelde hij daarom een ‘bronwaterapparaat’. Daarmee zou de consument thuis zijn eigen geneeskrachtige bronwater kunnen bereiden. Zoals bij al zijn vindingen keek hij eerst hoe de natuur het doet om het dan zo goed mogelijk te imiteren. Het bronwaterapparaat was dan ook in principe een poging de natuurlijke cyclus van het regenwater in de bodem na te bootsen. “Gerijpt, magnetisch supergeladen water stijgt, tegen alle wetten van de logica in, op tot in de hoogste bergtoppen”, verklaarde de boswachter. “Van daar voert het gerijpte water de groeibevorderende magnetische spanning die het draagt naar de dalen en maakt ze vruchtbaar.” Het bronwaterapparaat werd een groot succes. Ziek Wenen stond in de rij voor het water. Met medewerking van een aantal artsen deed Schauberger proeven op ongeneeslijk zieken. Vrijwel stuk voor stuk genas hij ze. De artsen waren zowel verbluft als gekrenkt. Toen uitlekte dat ‘de watertovenaar’ kwikzliver in zijn bronwaterapparaat gebruikte, stuurde de artsenijbond direct de politie op hem af. De agenten die de bronwaterapparaten in beslag moesten nemen, namen, voor dat het te laat zou zijn, gauw nog wat flessen mee voor hun familie…..

De contouren van een nieuw type techniek
Begin jaren ’30 begonnen de inzichten van de boswachter zich steeds meer uit te kristalliseren tot een duidelijk concept gebaseerd op de groeikrachten in de natuur—het natuurlijke magnetisme van het water. De boswachter bundelde deze inzichten in het boekje ‘Onze zinloze arbeid—atoomtransformatie in plaats van atoomsplijting’. Hierin suggereerde hij dat het Implosieproces gebruikt zou kunnen worden voor de aandrijving van bijvoorbeeld onderzeeboten. De ‘Forelmotor’ die de boswachter daarvoor ontworpen had, werkte net als de vis met zuiging aan de voorkant en druk aan de achterkant. Deze druk en zuiging werden opgewekt door de impansie (implosie) en successievelijke expansie van het doorstromende water. Viktor Schauberger deed zijn best de autoriteiten voor zijn natuurlijke techniek te interesseren. Toch kwam de uitnodiging van Hitler in 1934 nogal onverwacht. De man met de smalle snor had zijn boekje gelezen en was danig onder de indruk. In een bewogen gesprek probeerde de boswachter de nieuwe leider ervan te overtuigen Duitsland om te vormen tot een proeftuin voor zijn natuurlijke Implosietechniek. Zonder deze techniek zou het ‘duizendjarige rijk’ volgens hem hoogstens 10 jaar duren! “Geef deze man wat hij nodig heeft om zich te bewijzen!”, beval Hitler. “Weg met de Joodse doodstechniek. Wat Duitsland nodig heeft is een Germaanse übertechniek!” De boswachter kreeg direct een laboratorium toegewezen. Niet lang daarna toverde hij een groep Nazi-leiders grote vonken en vreemde lichteffecten voor, uit zijn extra grote Kelvin-generator. De Nazis waren volledig overtuigd, alhoewel de meegebrachte wetenschappers de lichtverschijnselen kribbig probeerden af te doen als ‘volstrekt onbetekenende fluorescentie-effecten’. Viktor had nu zijn voet tussen de deur. Niemand minder dan de directeur van Siemens kreeg opdracht een werkplaats in te richten en een aantal technici aan hem ter beschikking te stellen. Bij Siemens begon de boswachter met de bouw van zijn nieuwste Implosie-idee: een apparaat voor natuurlijke warmte en verkoeling—de Klimator. Dit apparaat wekte door lucht-implosie natuurgetrouwe stralingen op, die het gevoel van warmte of verkoeling geven. Toen één van de ingenieurs het testrijpe apparaat in afwezigheid van de boswachter aanzette, smolt het ding binnen enkele seconden weg tot ENE kleurig plasje metaal. Volgens berekeningen moest dit bij een temperatuur van ongeveer 4.000°C gebeurd zijn. De gekrenkte uitvinder zwoer nooit meer een stap in de Siemensfabrieken te zetten.

Toen de Nazi’s in 1938 Oostenriijk inlijfden had er een ‘zuivering’ plaats, waarbij politieke dissidenten en andere gekken ‘een spuitje’ kregen. Deze kans greep de bond van ingenieurs met beide handen aan. De boswachter werd onder valse voorwendsels naar het zieknhuis gelokt, waar hij op de gekkenafdeling opgesloten werd. Met hulp van zijn intuïtie en een snelle aktie van een invloedrijke kennis wist hij ter nauwernood te ontsnappen.

In het Derde Rijk
Tegen het begin van de oorlog kreeg de legertop ineens interesse in de ‘zuigschroef voor onderzeeboten’. Bij wijze van dienstplicht werd de boswachter opgeroepen een model te bouwen in een Weense onderzeebootfabriek. Volgens ooggetuigen rukte het gevaarte zich bij een test los van zijn zware verankeringsbouten en vloog dwars door het dak. De gealarmeerde Gestapo nam alle brokstukken en ontwerptekeningen in beslag en verklaarde het project strict geheim. Vanaf nu werd de boswachter continu in de gaten gehouden. In de hoop hem de essentiële details van zijn implosietchniek te ontfutselen, werd de boswachter eerst door het leger, later door de wapen-SS tewerk gesteld in verschillende wapenfabrieken. Uiteindelijk eindigde hij met een team van 6 gevangenen in concentratiekamp Mauthausen, waar hij werkte aan een motor voor een ‘vliegende onderzeeboot’. Voortdurend balanceerde hij tussen vooruitgang en tijdrekken. Aangezien het een geheim programma was, zou hij zowel bij falen als bij succes gefusilleerd worden. Wonder boven wonder slaagde Schauberger er in te overleven zonder de cruciale details van zijn ontwerpen uit handen te geven.

Nieuwe kansen na de oorlog
De Amerikanen wisten precies wáár in het Derde Rijk aan geheime wapens werd gewerkt. Zij stuurden speciale ‘tech-plundertroepen’ voor de stoottroepen uit. Deze moesten zo mogelijk complete teams gevangen nemen en naar Amerika overbrengen. In deze operatie, die als ‘operatie paperclip’ de geschiedenis in zou gaan, werden duizenden Nazi’s naar Amerika overgebracht waar ze, alsof er nooit iets gebeurd was, vrolijk verder werkten aan hun revolutionaire wapens. Viktor Schauberger gold echter niet als meest belovend geval. Daarom werd hij in afwachting van een plan vastgehouden, zodat hij niet in Russische handen zou vallen. Na bijna een jaar ‘kocht’ de boswachter zijn vrijheid, door te beloven zich nooit meer met Implosietechniek bezig te zullen houden. Aangezien er na de oorlog grote voedselschaarste heerste, besloot Viktor zijn talenten in te zetten voor de verbetering van de landbouw. Hij pakte het idee van de koperen landbouwwerktuigen weer op en deed in 1949 oriënterende proeven met studenten van de landbouwhogeschool in Linz. De resultaten waren zeer bemoedigend, al voldeden ze in geen geval aan de huidige wetenschappelijke standaard. Op het oog leken de gewassen op de met koperen werktuigen bewerkte akkers echter veel gezonder. De opbrengsten waren in enkele gevallen wel twee keer zo hoog als op de met ijzer bewerkte controlestroken. Toen de boswachter op het punt stond de koperen ploeg in massaproductie te nemen, greep de gealarmeerde kunstmestlobby in. Middels intimidatie sneden ze de boswachter de pas af.

De nu 65-jarige boswachter voelde zijn gezondheid langzaam maar zeker achteruit gaan. Wat hem nog aan levenskracht restte wilde hij aanwenden voor wereldwijde bewustwording van de gevaren van kaalkap en het vergiftigen van de bronnen van het leven met volstrekt onnodige atoomenergie. Met zijn zoon Walter richtte hij in 1952 de milieuorganisatie ‘Groen Front’ op. Via de media wisten ze druk uit te oefenen op de politiek met slogans als: “Stuur alle legers ter wereld gezamenlijk naar het groene front!” Het idee was om de legers bomen te laten planten, in een poging de gezamenlijke vijand: wereldwijde woestijnvorming, te bestrijden. Ondanks veel welwillende politieke woorden, inclusief van de VN, gebeurde er bar weinig. Dat veranderde toen journalist anex vredesactivist Brandstätter het boekje ‘Implosie in plaats van Explosie’ uitbracht. Hierin propageerde hij Implosietechniek als alternatief voor atoomenergie. Ineens was de boswachter weer ‘in the picture’. Hij werd overspoeld met lucratieve aanbiedingen uit de internationale wapenindustrie. Om begrijpelijke redenen ging hij hier niet op in. Hij tekende daarentegen een contract met turbinefabrikant Voith voor de ontwikkeling van een ‘huisgenerator’ waarmee mensen thuis zelf ‘vrije energie’ zouden kunnen opwekken. Nog voor het project afgerond kon worden werd de boswachter, onder mooie voorwendsels, naar Amerika gelokt. Eenmaal daar aangekomen met zijn zoon Walter, raakte hij ervan overtuigd dat ‘project Implosie’ in werkelijkheid een poging was de krachtigste waterstofbom ter wereld te bouwen. Daarop hield hij zijn mond stijf dicht. De Amerikanen bleken slechts bereid hem te laten gaan als hij al zijn patenten overdroeg aan het ‘Implosie-consortium’. Verslagen tekende de boswachter om vijf dagen later gedesillusioneerd te sterven in zijn geboorteland. Zijn zoon Walter heeft geprobeerd het werk van zijn vader voort te zetten en van een wiskundige onderbouwing te voorzien. Dit bracht hem tot de postulatie van zijn zogenaamde ‘natuurtoonwet’. Ook andere groepen hebben geprobeerd het werk voort te zetten, geplaagd door een constant gebrek aan geld. Grote civiele doorbraken zijn daardoor tot nog toe uitgebleven. Het wachten is op een krachtige roep vanuit de bevolking om deze weg met alle middelen begaanbaar te maken……

In Nederland ijvert Stichting Natuur-en Implosietechnieken sinds 2006 voor de praktische toepassing van de inzichten van Viktor Schauberger en de verbreiding van zijn inzichten Wie meer wil weten is welkom op de website van de stichting: www.implosie.nl Hier kunt u zich ook abonneren op onze gratis onregelmatige nieuwsbrief. Voor groepen is een lezing met beeldmateriaal beschikbaar. Stuur een mailtje naar info@implosie.nl Iedereen die bij wil dragen is van harte welkom!

Onlangs is het eerste Nederlandstalige boek verschenen over de inzichten van Viktor Schauberger. Het betreft een levendige roman met de titel ‘Eenoog in het land van de blinden—de herontdekking van aether’, door R. Guepin. Naast een spannende beschrijving van het leven van Viktor Schauberger zoekt de auteur hierin bovendien naar kruisverbanden met andere Vrije Energie-uitvinders en beschrijft de immense tegenwerking die deze uitvinders ondervinden van de almachtige olie-lobby. Het boek is te verkrijgen bij de betere boekhandel of via de website van de stichting.: www.implosie.nl In dat laatste geval komt 2 euro per boek ten goede aan de stichting.

Auteur: Reinout Guepin, “Stichting Natuur- en Implosietechnieken.”

Bron Afbeelding(en): Laineys repertoire @ Flickr.com

BRON : http://www.argusoog.org

  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post172

The Twilight Zone

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Sat, September 11, 2010 22:54:04
The Library





  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post167

TimeSlip

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Thu, September 09, 2010 21:53:20




  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post165

BESCHERMING

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Tue, September 07, 2010 22:40:00
MAGIC DEFEND



Altijd gepest of aangevallen door kwaadwillige personen ?
Probeer onze gratis online dienst.
http://magicdefend.go4all.net

Een magische spiegel die kwaadwillige personen of organisaties confronteert met zijn eigen kwaadwilligheid.

Voer je eigen naam en de naam van de kwaadwillige persoon in.
En de procedure treed in werking.
Geef de magische spiegel een paar weken de tijd.
En voila je kunt weer rustig genieten ..........

  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post164

StarChild

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Sat, August 28, 2010 19:21:54


  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post160

The Pyramid Code Part 1-25

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Mon, July 12, 2010 21:12:38


  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post136

Robots with a mind of their own

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Fri, April 30, 2010 16:09:28




  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post116

Stamboom

MAGIXPosted by http://www.brisk-band.eu Tue, March 09, 2010 21:22:33
Dit is wel een erg gemakkelijke website.
Zoek eens naar je voorouders.
ongelofelijk !

Een reis in de tijd... smiley


http://www.genlias.nl


veel plezier ..........






  • Comments(0)//mediablog.schmeets.nl/#post103
« PreviousNext »